Najaktywniejszy okres jego pracy zawodowej i aktywności społecznej przypadł na lata 1975–1990. Będąc dyrektorem Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Stefana Żeromskiego w Kutnie, utworzył kilka filii bibliotecznych w tym mieście (m.in. na ul. Jagiełły, Wilczej, Łąkoszyńskiej, Dąbrowskiego) i nadbudował taras biblioteki, powiększając jej powierzchnię. Przyczynił się także do powstania w MBP Sali Audiowizualnej i Pracowni Mikrofilmów. W tym okresie prowadził bardzo szeroką działalność społeczno–kulturalną, zorganizował: Amatorski Klub Filmowy i Dyskusyjny Klub Filmowy, Koło Dramatyczne w I L.O. im. H. Dąbrowskiego, był prezesem Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, a także rozpoczął budowę Domu Nauczyciela. W latach 1998–2006 był radnym Rady Miasta Kutno.
W latach 1981–1989, gdy był prezesem TPZK, mimo trudnych czasów stanu wojennego, Towarzystwo rozwinęło swoją działalność, zyskując znaczącą pozycję pośród organizacji pozarządowych, zwanych wówczas organizacjami wyższej użyteczności publicznej. Między innymi dzięki akcji bicia medali pamiątkowych zyskało rozgłos na terenie całego kraju.