Mocne, sprężyste pędy są odporne nie tylko na działanie wiatru, ale także śniegu, co zabezpiecza je przed przemarzaniem. Łąki subalpejskie porastają murawy z trzcinnikiem owłosionym i ziołorośla. W zespołach ziołorośli wyróżniają się: miłosna górska, wietlica alpejska, ciemiężyca zielona, lepiężnik biały, jaskier platanolistny, tojad mocny, modrzyk górski, omieg górski oraz traworośla z zespołem psiej trawki na czele. W miejscach, gdzie śnieg zalega wyjątkowo długo, optymalne warunki do życia znajduje kosmatka brunatna. W reglu subalpejskim jest wiele roślin kwiatowych, spotkać można: zawilca narcyzowego, wawrzynka wilczełyko, naparstnicę zwyczajną, lilię złotogłów, zerwa kłosową, pierwiosnka wyniosłego oraz sasankę alpejską. Na niektórych łąkach wytworzyły się torfowiska: torfowiska wiszące, na łąkach położonych na zboczach oraz torfowiska wysokie powstałe na łąkach położonych na płaskich powierzchniach zrównań.

Kosówkę rosnącą w piętrze subalpejskim wycinano i wypalano do drugiej połowy XX wieku na potrzeby górskich pastwisk dla owiec i wołów.