Barbara Anna Czwórnóg-Jadczak (ur. 24 października 1947 w Piaskach Szlacheckich, zm. 16 stycznia 2015 w Lublinie) – polska literaturoznawczyni, doktor habilitowany.
Życiorys Od 1971 była pracownikiem naukowym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, w latach 2006–2015 dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej tego uniwersytetu.
Została pochowana na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie. Nabożeństwo żałobne w kościele garnizonowym koncelebrował ks. mjr Andrzej Piersiak, proboszcz Parafii Cywilno-Wojskowej pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Lublinie, a pożegnanie zmarłej wygłosił duszpasterz akademicki UMCS ks. mgr Konrad Żyśko.
Była żoną Stanisława Jadczaka, lubelskiego dziennikarza, wydawcy i badacza dziejów Lubelszczyzny.
Dorobek naukowy Zajmowała się szczególnym okresem w literaturze polskiej między oświeceniem a romantyzmem, zwanym preromantyzmem, była autorką i redaktorem naukowym publikacji m.in. o zapominanych autorach przełomu XVIII/XIX wieku – Annie Mostowskiej i Franciszku Wężyku, a także o Wincentym Polu i Józefie Ignacym Kraszewskim, organizatorką wielu konferencji naukowych. Należała do grona założycieli Towarzystwa Badań nad Wiekiem XVIII. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1999)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 czerwca 1999 r. o nadaniu odznaczeń ().