Śmierć Pod koniec 2000 roku Pūcītis zachorował podczas pobytu w swoim domu letniskowym w Jūrmali. Po przewiezieniu go do szpitala w Rydze, zdiagnozowano u niego wrzód żołądka. Ostatecznie zmarł z powodu zatorowości płucnej. Jego ciało zostało pochowane na ryskim Cmentarzu Leśnym.
Życie prywatne Uldis Pūcītis ożenił się z Olīviją Pūcīte (z domu Poselanowa), z którą ma córkę Milēnę Gulbe-Kavace. Jego wnukiem jest tenisista Ernests Gulbis.
Filmografia Poniższy spis uwzględnia wybrane role w dorobku Uldisa Pūcītisa: 1959: Svešiniece ciemā – rybak 1965: Zagowor posłow 1966: Purva bridejs – Edgar 1966: Akmens un skembas – Alfons 1966: Tobago menyaet kurs 1967: Elpojiet dzili – Cezars Kalnins 1968: Kogda dożdʹ i wietier stuczat w okno – Pakrastyn 1968: Kapteina Enriko pulkstenis – profesor 1968: Eksperiment doktora Absta 1969: Noch pered rassvetom (miniserial) – Horst Tornau 1970: Risk 1971: Biełaja ziemla (miniserial) – Iogann Ritter 1973: Chinara (miniserial) 1973: Maaletulek – Rein 1974: Tsimbireli papa – Strod 1974: Swiet w konce tonnelia – Janis 1974: Rożdiennaja riewolucyjej (miniserial) – Siergiew 1975: Paradizes atsgelas – Janis Krastins 1976: Wremia wybrało nas – Paul Richter