mały|Grób Kazimierza Wóycickiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kazimierz Tadeusz Wóycicki (ur. 14 października 1898 w Warszawie, zm. 9 września 1944 tamże) – profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej, specjalista w zakresie budownictwa wodnego.
Życiorys Syn botanika Zygmunta Wóycickiego i Zofii z Koziorowskich. Absolwent Gimnazjum Mariana Rychłowskiego w Warszawie (1915). Od 1911 w harcerstwie, w latach 1914–1915 uczestnik tajnej szkoły wojskowej prowadzonej przez pułkownika Henryka Bagińskiego. W latach 1915–1918 członek Polskiej Organizacji Wojskowej, w latach 1918–1920 służył ochotniczo w Wojsku Polskim. W 1921 (jeszcze jako student) objął stanowisko asystenta w Katedrze Budownictwa Wodnego I. W tymże roku ożenił się z Zofią Niemojewską. W 1922 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Wodnej Politechniki Warszawskiej. W 1931 uzyskał doktorat na Politechnice w Zurychu, a w 1932 habilitację na Wydziale Inżynierii Wodnej PW.
W latach 1931–1932, początkowo na Wydziale Inżynierii Wodnej PW, sprawował stanowisko wykładowcy hydrologii, a następnie na Wydziale Elektrycznym PW wykładał hydraulikę i zakłady o sile wodnej. W 1937 został kierownikiem Katedry Budownictwa Wodnego, a także Laboratorium Wodnego Wydziału Inżynierii PW.