Hans Jürgen Eysenck (ur. 4 marca 1916 w Berlinie, zm. 4 września 1997 w Londynie) – psycholog angielski pochodzenia niemieckiego.
Badacz i teoretyk osobowości. Prowadził badania nad strukturą osobowości metodą analizy czynnikowej. Posługując się metodami eksperymentalnymi wskazał na neurotyczność i dychotomię introwersji – ekstrawersji (do których potem dołączył psychotyczność) jako podstawowe wymiary osobowości. Autor prac z zakresu psychopatologii i psychoterapii. Jeden z twórców systemu terapii behawioralnej, krytyk psychoanalizy.
W 1934 roku Eysenck opuścił nazistowskie Niemcy, przenosząc się do Francji, a następnie osiedlając się w Wielkiej Brytanii. W 1940 roku obronił w Londynie doktorat. Od 1955 profesor Instytutu Psychiatrii Uniwersytetu w Londynie, wykładał do 1983.
Hans Eysenck prowadził również badania z zakresu grafologii (5 publikacji) i astrologii (19 publikacji), m.in. prace wraz z Jeffem Mayo (zodiak) i Michelem Gauquelin (wpływy planetarne) oraz parapsychologii. Badał wpływ psychiki człowieka na jego pismo.
Napisał przeszło 50 książek i 900 artykułów akademickich. Pod koniec swojego życia Eysenck był psychologiem o największej liczbie cytowań w literaturze naukowejHaggbloom, S.J. (2002). The 100 most eminent psychologists of the 20th century.