Szymon Dutkiewicz odpisał kodex cały; do czego posłużyły mu transumpta sporządzone w pierwszej połowie XVIIgo wieku przez kapitulnych notaryuszów, Jakóba Ptaszyńskiego i Łukasza Groblickiego, plebanów bieżanowskich, a mające nadaną sobie przez konstytucye urzędową wiarogodność („Gazeta Warszawska”, 1865, nr 58, s. 3)., co nadwyrężyło jego zdrowie, doprowadzając kilka lat później do śmierci„Czas”, 1877, nr 256, s. 3.. Zmarł bezpotomnie, a większość jego spuścizny trafiła do Biblioteki Jagiellońskiej. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim (pas 14).
W zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie zachował się portret Dutkiewicza z ok. 1835 roku autorstwa Jana Nepomucena GłowackiegoMuzeum Narodowe w Krakowie, nr inw. MNK II-a-52 (Halina Blak, Barbara Małkiewicz, Elżbieta Wojtałowa, Nowoczesne malarstwo polskie. Katalog zbiorów MNK, cz. 1: Malarstwo polskie XIX wieku, pod red. Zofii Gołubiew, Kraków 2002, s. 89)..
Przypisy
Bibliografia Wanda Żurecka-Górecka, Dutkiewicz Szymon [w:] Polski słownik biograficzny, t. 6, Kraków 1946, s. 16-17.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Polscy nauczyciele domowi Kategoria:Polscy kolekcjonerzy Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Zmarli w 1877 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim