Elena Văcărescu (ur. 21 września 1864 w Bukareszcie, zm. 17 lutego 1947 w Paryżu) – rumuńsko-francuska pisarka, poetka, tłumaczka i dyplomata. Dwukrotnie uhonorowana Grand Prix de la Francophonie. Członkini honorowa Academia Română.
Życiorys Pochodziła z rodziny bojarskiej z Wołoszczyzny. Wśród jej przodków był Ienăchiță Văcărescu, który napisał pierwszą książkę o gramatyce języka rumuńskiego. Ze strony matki Eufrosiny Fălcoianu pochodziła od prominentnego klanu z czasów księcia Michała Walecznego.
Młodość spędziła głównie w rodowej posiadłości koło Târgoviște. Przez swoją guwernantkę zetknęła się z językiem angielskim. Studiowała również literaturę francuską w Paryżu, gdzie spotkała Victora Hugo. Uczęszczała na kursy filozofii, estetyki i historii. Studiowała też poezję pod kierunkiem Sully’ego Prudhomme.
Jej pierwsza książka, wydana w 1886, była również pod wpływem Wojny rosyjsko-turecka, w której walczył jej ojciec.