Parafia Matki Bożej Szkaplerznej w Idołcie (biał. Парафія Маці Божай Шкаплернай y Ідолце) – parafia rzymskokatolicka w Idołcie. Należy do dekanatu miorskiego diecezji witebskiej.
Historia Pierwszym ośrodkiem parafii była kaplica grobowa Miłoszów wybudowana w 1862 roku przez Eugeniusza Miłosza. W okresie rządów ZSRR wyposażenie kaplicy zostało rozgrabione, a budynek służył jako magazyn do przechowywania nawozów. Kaplica była pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Dojeżdżali do niej kapłani z parafii w Druji. W 1917 r. z Druji został tu skierowany ks. Ildefons Bobicz na rektora w celu tworzenia parafii. W 1919 r. powstała w Idołcie samodzielna parafia a jej pierwszym administratorem został ks. Ildefons Bobicz. Podczas wojny polsko-bolszewickiej bolszewicy trzymali księdza w areszcie w kościele. W 1936 roku proboszczem parafii został ks. Stanisław Awid Eliasz. Parafia liczyła wówczas 3448 wiernych, znajdowała się w dekanacie miorskim w archidiecezji wileńskiej.
II wojna światowa W latach 1937–1939 wybudowano Kościół parafialny w stylu secesyjnym. Kościół nie został wykończony przed wybuchem II wojny światowej, konsekrowano go w 1943 roku (inne źródła:15 lipca 1942).