Po wojnie Po zakończeniu działań wojennych Włodko z Danaborza powrócił do zbójeckiego rzemiosła i, pod pozorem braku satysfakcji finansowej ze strony króla za swą służbę wojskową, na czele oddziału podburzonych zaciężnych zajął się rabunkiem, umacniając się ponownie w zamkach w Nakle i Danaborzu oraz w ufortyfikowanych przez siebie Wągrowcu i Pakości. Jego wypady ponownie dały się we znaki ziemiom arcybiskupstwa gnieźnieńskiego, oskarżano też Włodka o założenie mennicy fałszywej monety. Wobec objawów nieposłuszeństwa król wydał nakaz aresztowania. Włodko został ujęty, a następnie przekazany staroście generalnemu Wielkopolski Piotrowi z Szamotuł, osadzony na zamku w Kaliszu i 14 maja 1467 na rozkaz króla ścięty na tamtejszym rynkuJan Długosz, Jana Długosza roczniki czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego, oprac. D. Turkowska, tłum. J. Mrukówna, red. J. Wyrozumski, Warszawa 2009, ks. 12, s. 123-194.
Bibliografia Grylewo – Siedziba Włodka z Danaborza Zamki w Polsce. Człuchów Starostowie człuchowscy i ich herby
Przypisy
Kategoria:Kasztelanowie Zjednoczonego Królestwa Polskiego Kategoria:Starostowie Zjednoczonego Królestwa Polskiego Kategoria:Straceni przez dekapitację Kategoria:Straceni w I Rzeczypospolitej Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-krzyżackiej 1454–1466 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Więźniowie w I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1467