Niektóre zdjęcia przedstawiają ją z ojcem na polach bitew pokrzepiających młodych poborowych.
Była zawsze bardzo popularna, i w Rzymie istnieje do dzisiaj szkoła jej imienia.
W 1943 roku została internowana w niemieckim obozie koncentracyjnym, z dwojgiem dzieci i mężem. W 1945 roku wyzwoliły ich wojska anglo-amerykanie i powrócili do Włoch. Po referendum, które zniosło monarchię, przeniosła się do Mandelieu.
W 1967 roku owdowiała i od tego czasu zniknęła prawie całkowicie z życia publicznego, z wyjątkiem pogrzebu brata Humberta, w 1983. Kolejnym ciosem dla niej była śmierć pierworodnego syna Guya w 1991 roku.
Wnuki kilka razy próbowały ją przekonać do napisania pamiętników, ale ona odrzuciła wszystkie oferty – nie chciała pisać o cierpieniach lat spędzonych w niemieckim obozie koncentracyjnym.
Potomkowie Małżeństwo miało czworo dzieci: Gwidon Sykstus Ludwik Robert Wiktor () Burbon-Parma (1940–1991). Remigiusz Franciszek () Burbon-Parma (1942). Chantal Maria () Burbon-Parma (1946). Jan Bernard Remigiusz () Burbon-Parma (1961).
Rodowód