Badania neurofizjologiczne Andrew Newberg, profesor radiologii na Uniwersytecie Pensylwanii, badał modlące się zakonnice, mnichów buddyjskich podczas medytacji, a także zielonoświątkowców, podczas gdy mówili językami w urządzeniu skanującym, w celu zmierzenia funkcjonowania ich mózgu podczas doznań duchowych. Odkrył, że doświadczenia religijne mają głęboki wpływ na mózg: w czasie, gdy zakonnice i mnisi znajdowali się w stanie duchowego uniesienia, stwierdzono u nich podwyższoną aktywność w płatach czołowych. U zielonoświątkowców odkrył wręcz odwrotne zjawisko – wyraźny spadek aktywności w płatach czołowych.
Inne badania Wyniki badań nad zjawiskiem glosolalii u zielonoświątkowców ogłosił w pracy Tungotal och andedop 1976 fiński psycholog religii Nils G. Holm.
Niektóre przypadki glosolalii interpretuje się jako przykłady kryptomnezji, tzn. mówienia językiem, którego mówiący według swego subiektywnego przekonania dotąd nie znał.
Glosolalię krytykował protestancki teolog René Pache.
Literatura Fenomen glosolalii jest jednym z tematów powieści Zamieć Neala Stephensona. Według pomysłu Stephensona glosolalia jest niczym innym jak językiem maszynowym umysłu.
Przypisy E.G. White, Testimonies for the Church, t. 1, s. 412, 414.