Jarogniew Broniarz (ur. 25 września 1913 w Poznaniu, zm. 5 listopada 1999 tamże) – polski naukowiec, nauczyciel akademicki, inżynier chemik, a także organizator i pierwszy dziekan Wydziału Chemicznego Politechniki Poznańskiej. W czasie II wojny światowej członek Wojskowej Organizacji Ziem Zachodnich, więzień obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen.
Życiorys Ukończył Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, a następnie studia chemiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Przed wojną pracował jako laborant w urzędzie celnym w Gdyni oraz w fabryce chemicznej J. Krajewskiego w Poznaniu.
W 1940 roku wstąpił do Wielkopolskiej Organizacji Wojskowej, która następnie weszła w skład Wojskowej Organizacji Ziem Zachodnich. Przyjął pseudonim Wilk. Jeszcze w tym samym roku został aresztowany. Przetrzymywano go na terenie poznańskiego Fortu VII oraz we Wronkach i Berlinie. Za zgodą niemieckich władz okupacyjnych zawarł w więzieniu związek małżeński z Cecylią de domo Hoffman. W grudniu 1942 roku trafił do obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen, gdzie przebywał do końca wojny.