Podróże bez dokumentów po ZSRR były niemożliwe. Krist powiedział później, że „wolałby odwiedzić diabła i jego teściową w piekle” niż próbować podróżować bez nich. W ZSRR używał dokumentów naturalizowanego w ZSRR byłego więźnia, którego poznał w Turkmenistanie, i wymyślił plan skutecznego przekonania władz, że jest uzbeckim geologiem z Samarkandy. Plan ten pozwolił mu zwiedzić bez przeszkód górskie obszary na wschodzie.
Przemierzał pustynne obszary Kara-Kum do rzeki Amu-darii. Będąc uważnym obserwatorem i rozmówcą trafił w mieście Deh-i-Nau na oficera GPU, który był świadkiem śmierci Envera-Paszy. Po ponownej wizycie w Bucharze, Samarkandzie i Taszkencie przeszedł kotlinę Fergańską. Tam zetknął się z Kirgizami, z którymi wędrował podczas ich ostatniej corocznej migracji na Pamirze, zanim wojska radzieckie zmusiły ich do osiedlenia w kołchozach. Dalej idąc trasą wiodącą przez dzisiejszy Tadżykistan udał się do granicy perskiej. kończąc w ten sposób swoją wędrówkę.