Hendrik Willem Van Loon (ur. 14 stycznia 1882 w Rotterdamie, zm. 11 marca 1944 w Old Greenwich) – holendersko-amerykański historyk, dziennikarz, zdobywca nagród literackich w kategorii książek dla dzieci.
Życiorys mały|200x200px|20 grudnia 1939, uroczystość z okazji poparcia Finlandii przez rząd USA w zimowej wojnie zorganizowana w Madison Square Garden. Na zdjęciu od lewej ex-prezydent Herbert Hoover (przewodniczący Fundacji Pomocy Finlandii), Dr Van Loon, a burmistrz Nowego Jorku Fiorello La Guardia. Urodził się w Rotterdamie jako syn Hendrik Willem Van LoonNational Archives and Records Administration. i Elizabeth Johanna Hanken. Udał się do Stanów Zjednoczonych w 1902 na studia w Cornell University, uzyskując dyplom w 1905. W 1906 ożenił się z Elizą Ingersoll Bowditch (1880–1955), córką profesora Harvardu, z którą miał dwóch synów, Henry’ego Bowditch i Gerarda Willem. Nowożeńcy przeprowadzili się do Niemiec, gdzie Van Loon otrzymał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie w Monachium w 1911 z dysertacją, która stała się jego pierwszą wydaną komercyjnie książką, Upadek Republiki holenderskiej (1913). Był korespondentem "Associated Press" podczas rosyjskiej rewolucji 1905 roku i ponownie w Belgii w 1914, na początku I wojny światowej.