Sokolnikom nie udało się uzyskać wymaganej zgody na manifestację od opawskich władz krajowych, mimo to zdecydowali się zorganizować przemarsz w zaplanowanym terminie.

28 czerwca rano na dworzec w Bielsku, który jednak pełnił funkcję głównego dworca także dla Białej (stacja Biala – dziś Bielsko-Biała Wschód – była oddalona od centrum miasta i położona przy bocznej linii do Kalwarii), przybyły pierwsze pociągi z polskimi delegacjami. Na dworcu zgromadziła się policja miejska oraz grupy niemieckiej młodzieży, które nie dopuściły do opuszczenia pociągów przez pasażerów i rozpoczęcia planowanego przemarszu. Pociągi z Polakami po pewnym czasie odjechały w kierunku położonych po galicyjskiej stronie stacji Biała (Bielsko-Biała Wschód) i Biała–Lipnik (Bielsko-Biała Lipnik).

W Białej zgromadziło się w sumie około trzech tysięcy ludzi – przyjezdni i miejscowi sokolnicy, młodzież z polskich szkół w Białej oraz inni popierający ich Polacy. Wśród demonstrujących byli dwaj posłowie do sejmu austriackiego, stojałowczycy, Ludwik Dobija i Jan Zamorski.