Okablowanie strukturalne – system uniwersalnego okablowania telekomunikacyjnego przewidziany do szerokiej gamy zastosowań. Umożliwia on tworzenie sieci komputerowych lub dołączanie telefonów i innych urządzeń pracujących w sieci.
System okablowania strukturalnego to produkt złożony z wielu komponentów (kabli, elementów połączeniowych, elementów dopasowujących, i innych) spełniających wymagania określonych norm, służących do budowy pasywnej infrastruktury kablowej niezależnej od specyficznych zastosowań.
Budowa systemu Zwykle do okablowania używa się skrętki 4-parowej, kabla koncentrycznego (Coax) o impedancji 75 Ω lub światłowodów.
Elementy okablowania strukturalnego i ich funkcje:
Okablowanie pionowe – światłowody lub kable miedziane przeznaczone do łączenia z siecią. Przeważnie stosowane w pionach kablowych budynków, Okablowanie poziome – połączenie punktu gniazda abonenckiego z punktem rozdzielczym, Punkty rozdzielcze – punkt centralny okablowania w topologii gwiazdy, Gniazda abonenckie – urządzenia odbiorcze, przystosowane do przenoszenia sygnałów.