Grand prix catholique de littérature – francuska nagroda literacka utworzona w 1945, przyznawana przez francuskie Stowarzyszenie Pisarzy Katolickich.
Historia Nagroda powstała m.in. z inicjatywy działaczy katolickich, takich jak: Jacques Maritain czy Jacques Madaule. Nazywana także Grand prix des écrivains catholiques. Zwyczajowo przyznawana na wiosnę. Wysokość nagrody nie jest sumą stałą. Nie przyznano w latach 1997-1999. Nie należy mylić Grand prix catholique de littérature z Prix de littérature religieuse, przyznawanej przez francuskich księgarzy katolickich. W latach 1946–1950 jako Prix du renouveau français.
Laureaci Rok Laureat Dzieło Źródło 1946 Claude Franchet Les Trois Demoiselles de Colas 1947 Elisabeth Barbier Les Gens de Mogador 1948 Raïssa Maritain Les Grandes Amitiés 1949 Henri Queffélec Au bout du monde 1950 Pierre-Henri Simon Les Raisins verts 1951 Claude Longhy La Mesure du monde 1952 Georges Bordonove La Caste 1953 Gilbert Tournier Rhône, dieu conquis 1954 Camille Bourniquel Retour à Cirgue 1955 Paul-André Lesort Le vent souffle où il veut 1956 Yvonne Chauffin Les Rambourt 1956 Louise Bugeaud La Barre aux faucons 1957 Jean-Claude Renard Père, voici que l'homme 1958 Franz Weyergans Les Gens heureux 1959 za twórczość 1960 Jean Pélégri Les Oliviers de la justice 1961 Lucien Guissard Écrits en notre temps