Mają średnicę 8–15 μm, czasami występują obficie, ale często są nieliczne, lub nie występują. Urediniospory (18–) 19,5–28 (–30) (–33) × (15–) 16–21,5 (–23) μm, o ścianach grubości (0,5–), 0,6–1,0 (–1,2) (–1,5) μm, bezbarwnych, pokrytych kolcami o szerokości 0,4–0,7 (–0,8) μm i wysokości (1,0–) 1,2–3,5 (–4,5) μm. Pory rostkowe rozproszone, w liczbie kilku, ale przeważnie trudne do zaobserwowania. Czarne, poduszkowate telia występują na dolnej stronie liści, czasami także na ogonkach liściowych. Teliospory 3–4 komórkowe, o rozmiarach (17–) (32–) 43–85 (–92) (–103) × 20–29 (–30,5) μm, nieznacznie zwężone na septach. Mają ściany o grubości 1,5–2,3 μm, najcieńsze przy nasadzie. Rzadko posiadają krótki szczytowy dzióbek o długości do 4,5 μm. Ściana zewnętrzna całkowicie gładka o barwie od żółtej do żółtobrązowej. Pory rostkowe w liczbie 2–3 na końcowych komórkach, (2) 3–4 w komórkach środkowych. Trzonki hialinowe, o długości 80–170 (–205) μm, mocne, czasami rozszerzone w dolnej części, często z delikatnymi, pierścieniowatymi rowkami w dolnej połowie.
Phragmidium potentillae jest rdzą jednodomową o niepełnym cyklu rozwojowym (brak pyknidiów).