Leon Kulczyński (ur. 5 sierpnia 1847 w Krakowie, zm. 8 lub 9 października 1932 tamże) – polski nauczyciel.
thumb|240px|Grobowiec Kulczyńskich i Wyków Życiorys Urodził się 5 sierpnia 1847 w Krakowie. Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Był synem Leona (prowadził jadłodajnię prywatną dla studentów i pracowników umysłowych) i Joanny z domu Frech. Miał cztery siostry oraz czterech braci, którymi byli: Władysław (1854–1919, nauczyciel, naukowiec), Jan (ur. 1856, doktor wszech nauk lekarskich, lekarz), Franciszek (ur. 1862, doktor praw, adwokat) i Józef (kupiec).
W 1867 zdał egzamin dokjrzałości w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Od 1867 do 1872 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1870 otrzymał stypendium Jana Śniadeckiego, w 1871 uzyskał absolutorium, a 25 czerwca 1877 zdobył doktorat filozofii w dziedzinie filologii polskiej.
Podjął pracę nauczyciela od 12 kwietnia 1872. Egzamin zawodowy złożył 11 czerwca 1873, uzyskując uprawnienie do nauczania języka łacińskiego i greckiego w całym gimnazjum z językiem wykładowym polskim. Został mianowany nauczycielem rzeczywistym 6 września 1873. Otrzymał VI rangę w zawodzie od 1 stycznia 1900. Był docentem prywatnym pedagogii na UJ.