Siedem trąb (heb. שבעת השופרות) – motyw pojawiający się od ósmego, do jedenastego rozdziału nowotestamentowej Apokalipsy Świętego Jana. Według tej prorockiej księgi, Jan doznał za sprawą Boga objawienia na wyspie Patmos. Według fragmentu Ap 8:1-2, siedmiu aniołów zadęło w siedem trąb, po przełamaniu siódmej pieczęci, zabezpieczającej dokument trzymany w prawej ręce Tego, który siedział na głównym tronieApokalipsa św. Jana 5:1.
Znaczenie trąb w Biblii Przed wynalezieniem trąby z mosiądzu, Bóg miał podarować Mojżeszowi, dwie srebrne trąby, co zostało wspomniane w Księdze Liczb 10:2, ale tradycyjnym świętym rogiem starożytnych Hebrajczyków był tak zwany szofar, wykonany z rogów barana. Szofar był stosowany od czasów Mojżesza, na przykład w Księdze Wyjścia 19:13, w celu zwrócenia uwagi Izraelitów, zasygnalizowania im czegoś, do ogłoszenia zapowiedzi, bądź też ostrzeżenia danego od Boga. W Księdze Jozuego 6:4 siedmiu kapłanów Jozuego, niosło siedem rogów. Były to słynne trąby jerychońskie. Kapłani ci przez siedem dni, siedmiokrotnie okrążali Jerycho, po czym jeden z kapłanów dął w róg, a ludzie krzyczeli, od czego zawalić się miały mury miasta.