Tadeusz Franciszek Foryś (ur. 3 maja 1899 w Krakowie, zm. 18 czerwca 1940 w Thouars, Francja) – inżynier, major saperów Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.
Życiorys Tadeusz Franciszek Foryś urodził się 3 maja 1899 roku w Krakowie. W 1917 roku ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Od października 1917 r. pełnił czynną służbę wojskową w armii austriackiej. Od marca do czerwca 1918 roku przebywał w Szkole Oficerów Rezerwy w Opawie. W sierpniu 1918 roku został skierowany na front włoski, na którym walczył do grudnia 1918 roku. W międzyczasie ukończył kurs dla oficerów w Cominetto.
Po powrocie z frontu włoskiego ochotniczo wstąpił w szeregi Wojska Polskiego i w stopniu podporucznika przydzielony został do załogi pociągu pancernego „Paderewski”Dziennik Rozkazów Wojskowych nr 96 pkt 3824 z 1919 roku.. Brał udział w walkach z Ukraińcami i bolszewikami. Od sierpnia 1919 r. służył w 1 pułku saperów kolejowych. W 1930 roku wziął udział w budowie mostu drogowo-kolejowego na Czeremoszu, na trasie Kuty – Wyżnica. Z dniem 30 listopada 1930 roku został skierowany na pięciomiesięczny kurs oficerów technicznych broni pancernej i samochodowej w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w WarszawieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 1 z 28 stycznia 1931, s. 42..