W 1949 r. tarnowskie Azoty wytwarzały 20 produktów. Udział nawozów azotowych w globalnej produkcji fabryki utrzymywał się początkowo na podobnym poziomie jak przed wojną (ok. 80% w masie). Pozostałe 20% stanowiła produkcja innych chemikaliów. W dalszym ciągu była to fabryka produkująca praktycznie wyroby nieorganiczne. Zapotrzebowanie gospodarki kraju było wyższe i stale rosło. Rozbudowa i modernizacja Azotów była nieodzowna i wymagała zmiany koncepcji technologicznej.
W czasach PRL, od 20 lipca 1951 r. do 19 lipca 1989 r. w nazwie fabryki pojawił się patron: Zakłady Azotowe im. Feliksa Dzierżyńskiego w Tarnowie.