Władysław Antoni Pelc (ur. 27 czerwca 1906 w Wysokiem Mazowieckiem, zm. 24 lipca 2002 w Lailly-en-Val, Francja) – polski pisarz, dyplomata.

Życiorys Syn Emila Pelca i Julii z Sokolików, wychował się w Budechu, gdzie jego ojciec prowadził zajazd. Po ukończeniu rosyjskiej szkoły kolejowej w 1920 wyjechał do Harbina, gdzie do 1926 uczył się w gimnazjum polskim im. Henryka Sienkiewicza. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości podjął decyzję o wyjeździe do Warszawy, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1928 działał w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Chińskiej i w Instytucie Wschodnim (współzałożycielem Orientalistycznego Koła Młodych), a także był przedstawicielem chińskich towarzystw polonijnych. W 1929 zawiesił na rok naukę i na zlecenie Towarzystwa Polsko-Chińskiego wyjechał do Harbina, gdzie założył Akademickie Koło Badań nad Chinami. W 1931 obronił pracę magisterską „Chiny w literaturze polskiej”, a następnie dzięki rekomendacji poznanego w Instytucie Wschodnim Tadeusza Hołówki z ramienia Ministerstwa Spraw Zagranicznych wyjechał do Harbinu, gdzie rozpoczął pracę jako kierownik referatu kulturalno-oświatowego w Konsulacie Rzeczypospolitej Polskiej.