Długość fali Comptona, komptonowska długość fali (KDF) – kwantowa własność cząstki. Pojęcie zostało wprowadzone przez Arthura Comptona w jego objaśnieniach dotyczących procesu rozpraszania fotonów przez elektrony (proces ten określany jest mianem rozpraszania komptonowskiego). Długość fali Comptona cząstki jest równa długości fali fotonu, którego energia jest taka sama jak masa spoczynkowa cząstki.

Standardowa długość fali Comptona Standardowa KDF dla danej cząstki jest wyrażona za pomocą wzoru

gdzie: – stała Plancka, – masa spoczynkowa cząstki, – prędkość światła.

Znaczenie tego wyrażenia ukazane jest we wzorze na tzw. przesunięcie Comptona.

Bez utraty ogólności, wyrażając masę cząstki jako rzeczywistą wielokrotność masy Plancka a długość fali jako rzeczywistą wielokrotność długości Plancka

powyższy wzór upraszcza się do postaci

Wartość długości fali Comptona dla elektronu, na podstawie pomiarów od roku 2022 wg CODATA, wynosi . Inne cząstki mają różne wartości długości fali Comptona.

Zredukowana długość fali Comptona Gdy długość fali zostanie podzielona przez uzyskamy „zredukowaną” długość fali Comptona tj.