Magnetometr torsyjny – urządzenie laboratoryjne do badania właściwości magnetycznych materii (magnetometr), w szczególności anizotropii magnetokrystalicznej. Zasad działania urządzenia opiera się na pomiarze momentu siły, jaki powstaje, gdy próbkę umieścimy w jednorodnym polu magnetycznym.

Zasada działania Próbka posiadająca moment magnetyczny w stałym polu magnetycznym będzie się obracać pod wpływem momentu siły tak żeby kierunek momentu magnetycznego pokrył się z kierunkiem pola magnetycznego, co można opisać równaniem:

Zatem mierząc moment siły działający na próbkę, można wyznaczyć moment magnetyczny próbki. W zależności od zastosowanej metody pomiary momentu siły, czułość urządzenia może być rzędu 10−13 NmJ. Rigue, D. Chrischon, A.M. de Andrade, and M. Carara, A torque magnetometer for thin films applications, „J. Magn. Magn. Mater.” 324, s. 1561–1564, 2012..

Pierwsze doniesienia o wykorzystaniu magnetometru torsyjnego znajdują się w pracy Pierre’a Weissa z 1905 rokuP. Weiss, Les propriétés magnétiques de la pyrrhotine, „J. Phys. Théorique Appliquée” 4, s. 469–508, 1905..