Początkowo warsztaty podejmowały się napraw oraz renowacji aparatów precyzyjno-mechanicznych i optycznych. Z czasem zakres usług pogrupowano w kilka działów: melioracyjny – naprawy aparatów niwelacyjnych, teodolitów, dostawa przyborów mierniczych i rysowniczych; niwelacyjny – naprawy przyborów geodezyjnych, kompasów, sekstantów, oktantów itp.; optyczny – reperacja teleskopów, lup, lornetek oraz kątomierzy; medyczny – naprawa sprzętu chirurgicznego oraz mikroskopów lekarskich; biurowy – naprawy maszyn do pisania; telekomunikacyjny – naprawy aparatów telefonicznych i telegraficznych.
W 1930 najczęściej wykonywano naprawy przyrządów mierniczych, zlecanych przez wojsko, kolej oraz dyrekcje Lasów Państwowych z Bydgoszczy i Torunia. Profil działalności przedsiębiorstwa oprócz usług obejmował również produkcję części zamiennych do grzejników oraz sprzętu teletechnicznego, głównie dla Poczty Polskiej, kolejnictwa i przedsiębiorstw zagranicznych, np. Ericsson. Poza Państwowymi Zakładami Tele- i Radiotechnicznymi w Warszawie, jedynie bydgoskie warsztaty były gotowe wykonywać większe partie części zamiennych dla telefonii i telegrafu. W 1929 rozpoczęto produkcję podzespołów do ręcznych central oraz łącznic telefonicznych. Podjęto wówczas współpracę m.in. z bydgoskim Kablem Polskim, Fabryką Sygnałów C.