Wielkie pokuszenie; Bieliński i jednorożec – dwa eseje Czesława Miłosza wydane w 2002 r. w Toruniu.
Wielkie pokuszenie Esej Wielkie pokuszenie. Dramat intelektualistów w krajach demokracji ludowej (La grande tentation), napisany w języku francuskim w Paryżu w 1951 r., został wygłoszony przez autora na konferencji Kongresu Wolności Kultury, która odbyła się w dniach 10-15 września 1951 r. w Andlau k. Strasburga. Ukazał się drukiem w „Prevues” w listopadzie 1951 r. następnie przetłumaczony został na języki: włoski, duński, niemiecki, hiszpański i angielski. Tezy zawarte w eseju rozwinął później Miłosz w „Zniewolonym umyśle”. Esej z języka francuskiego przełożyła Aleksandra Machowska.
Zawartość: Problem ucieczki Taktyka Dawać i nie żądać najpierw nic w zamian Zwiększać presję stopniowo, tak, by nie wytworzył się opór psychiczny Wlać nowe wino do starych bukłaków Unikać, jak tylko jest to możliwe, bezpośredniego nacisku i posługiwać się presją sytuacji Nie pozwalać, aby w grupie utworzyły się więzy solidarności Transformacje Historyczna konieczność Integracja intelektualisty Rytm życia Konieczność praktyczna Zachód Konkluzja