Publius Taruttienus Paternus (inne formy Tarrutenius Paternus, Tarrutenus Paternus) (zm. 182) – prefekt pretorian (177 lub 179–182), senator i wybitny prawnik w czasach Marka Aureliusza i Kommodusa.
Paternus był synem Publiusza i należał do tribus Poblilia i dlatego być może pochodził z Werony. Prawdopodobnie jego córką była Taruttiena.
W 171 brał udział w wojnach markomańskich, gdy towarzyszył cesarzowi w walkach z Germanami nad Dunajem. Pełnił funkcję sekretarza (ab epistulis Latinis) w kancelarii Marka Aureliusza. Prowadził rozmowy z celtyckimi Kotynami, którzy nie chcieli walczyć przeciwko Markomanom.
Według datowanej na 6 lipca 177 inskrypcji Tabula Banasitana należał do rady cesarskiej Marka Aureliusza (consilium principis) i wtedy prawdopodobnie został prefektem pretorian wspólnie z Baseuszem Rufusem. W 179 dowodził, już bez wątpienia jako prefekt pretorian, oddziałami rzymskimi w walkach przeciwko Scytom. Prawdopodobnie za osiągnięte zwycięstwo w wojnie ze Scytami otrzymał od senatu odznaki konsularne (ornameta consularia) i został uhonorowany posągiem na Forum Trajana.