Komisja jednak podzielona, ale w piśmie do rządu większość jej członków zgodziła się, iż górna sala powinna zostać pokryta malowidłem Święty Oskar oraz jeszcze jednym motywem z czasów starożytnych. Pismo to nie wywołało reakcji ze strony rządu, a wielu artystów podpisało list protestacyjny, który został przekazany rządowi latem 1892 roku. Sygnatariusze protestu uważali, że propozycja większości członków komisji jest niewystarczająca, zalecając przyjęcie w całości propozycji Carla Larssona. Wśród 35 sygnatariuszy protestu byli tacy artyści jak: książę Eugeniusz, Geskel Saloman, Richard Bergh, Georg Pauli i Anders Zorn.
Sprawa przeciągnęła się do listopada 1893 roku, zanim komisja ponownie się zebrała. Zgodnie z propozycją Nilsa Fredrika Sandera postanowiła zaproponować rządowi, że w górnej sali powinien znaleźć się zarówno Święty Oskar, jak i Gustaw II Adolf. Rząd wysłał propozycję komisji do rozpatrzenia przez Konstakademien, która zamiast tego zaleciła umieszczenie obrazów Gustaw Waza i Gustaw II Adolf w górnej części klatki schodowej. Rząd podjął decyzję 2 lutego 1894 roku zgodnie z propozycją Konstakademien. Zadanie namalowania obrazu Gustaw Waza powierzono Gustafowi Cederströmowi, który jednak odmówił, gdyż nie chciał, aby obraz Carla Larssona Wjazd Gustawa Wazy do Sztokholmu w wigilię św. Jana 1523 przepadł.