Odparł Fürstenbergowi, iż nie ma wątpliwości, że będzie tym, który namaluje Gustawa Wazę i w związku z tym chciałby to zrobić natychmiast. W czasie, kiedy nie był zajęty innymi zadaniami, wykonywał szkice anatomii konia oraz malował zbroje w Livrustkammaren. Aby udoskonalić swoje umiejętności rysowania koni, brał lekcje w Veterinärhögskolan (Wyższej Szkole Weterynaryjnej). Wypożyczył również konia w Sztokholmie i przetransportował go do swojego domu Sundborn, aby narysować inochód. W maju 1904 roku wystawił szkic Wjazdu Gustawa Wazy w Nationalmuseum. Komisja ds. malowideł ściennych zebrała się jesienią 1905 roku i zadecydowała, że Larsson powinien przedstawić jeszcze jeden szkic, do którego mogłaby się ustosunkować. Decyzja ta nie była jednogłośna, a jeden z jej członków, Carl David af Wirsén uważał, iż Gustaw Waza, który musiał cierpieć z powodu zbuntowanych poddanych i swoich dzieci, będzie musiał teraz dodatkowo cierpieć będąc malowanym przez Carla Larssona.