Wiosną 1939 roku nawiązał współpracę z Warszawską Spółdzielnią Mieszkaniową (WSM) i Społecznym Przedsiębiorstwem Budowlanym (SPB) wykonując dla nich projekty instalacji elektrycznych w budownictwie ogólnym.
Po klęsce wrześniowej 1939 roku Wojciech Piróg wstąpił do pracy w SPB, jako kierownik robót instalacji elektrycznych, a następnie objął w tym przedsiębiorstwie stanowisko kierownika Biura Instalacji Elektrycznych. W okresie okupacji hitlerowskiej kierował pracami elektryfikacyjnymi dla kolei węzła warszawskiego, gdzie w porozumieniu z organizacjami konspiracyjnymi umożliwiał zatrudnienie dla działaczy podziemia i osób ukrywających się, w tym i Polaków pochodzenia żydowskiego. W czasie Powstania Warszawskiego był komendantem Wojskowej Pomocniczej Służby Technicznej Zgrupowania AK „Żywiciel” na Żoliborzu, ps. „Prusina”. Po ucieczce z obozu rozdzielczego w Pruszkowie udał się do Krakowa, gdzie wznowił działalność Biura Instalacji Elektrycznych SPB.