Getto w Nowinach Brdowskich, Getto w Bugaju-Nowinach Brdowskich (, ) – getto żydowskie działające od października 1940 do 1 stycznia 1942, założone przez hitlerowców we wsiach Nowiny Brdowskie i Bugaj.
Historia Podczas niemieckiej okupacji nazwa wsi Nowiny Brdowskie została zmieniona na Neuhagen, a Bugaj na Bugitten.
Od października 1940 do 1 stycznia 1942 roku z inicjatywy hitlerowców, na terenie tych dwóch wsi działało getto wiejskie, do którego przywożono Żydów z okolicznych miejscowości, przede wszystkim z Koła i Babiaka. Ponadto w getcie przebywali pojedynczy Żydzi z Brdowa i Izbicy Kujawskiej. Getto w Nowinach Brdowskich nazywano „Dorfgetto” (czyli „Wieś-getto”) oraz „Judische Kolonie Bugitten und Neuhagen” (Kolonia żydowska Bugaj i Nowiny Brdowskie). Getto było zlokalizowane na terenie dwóch sąsiednich wsi, w 165 domach dawniej zamieszkałych przez polskich chłopów. Powierzchnia getta wynosiła 300 hektarów. 2 października 1940 roku z terenu przeznaczonego na getto wysiedlono prawie całą ludność polską, wysyłając ją pieszo do Brdowa i kwaterując ją na terenie tamtejszego klasztoru. Następnie część osób trafiło do Izbicy Kujawskiej, gdzie przetrzymywano ich w budynku synagogi. Po badaniach lekarskich w Kole młode i zdrowe osoby zostały oddzielone od reszty i wysłane do Niemiec w roli robotników przymusowych.