Na stanowisku szefa sztabu 22 DPG walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Zginął 10 września 1939 roku około godz. 16°° pod Kłodą. Jadąc samochodem polowym ku pozycjom 55 Dywizji Piechoty został ostrzelany przez jej placówkę z armaty przeciwpancernej. Pochowany w lesie pod Rytwianami na cmentarzu przy kościele pokamedulskim. Jesienią 1966 roku spoczęła obok męża również pani Wanda Wójcikowa.
Był żonaty i miał córkę Danutę Wandę (ur. 20 stycznia 1923).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6669 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 16 września 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” – wskazany jako mjr. Wójcik Szczęsny Tadeusz Krzyż Walecznych dwukrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Zobacz też Bratobójczy ogień Pustelnia Złotego Lasu
Przypisy
Bibliografia