Wreszcie cechy francuskiego impresjonizmu charakterystyczne dla grupy artystów wiedeńskiej secesji, do której także należał od 1905 Klimt.
Innymi znanymi dziełami Klimta z tego okresu są Węże wodne (1904–1907), Stoclet Fries (1904–1910), zamówienie dla belgijskiego przemysłowca z Brukseli, Trzy okresy życia (1905) i Pocałunek (1907–1908), który wraz ze „Złotą Adelą” jest punktem kulminacyjnym w złotej fazie Klimta. Kobiety były w tych latach głównym motywem twórczości Klimta
Historia i proweniencja obrazu Obraz Adele Bloch-Bauer I był wystawiany bezpośrednio po ukończeniu w 1907 roku w pracowni artysty w Wiedniu i pojawił się w tym samym roku po raz pierwszy jako ilustracja w czasopiśmie Deutsche Kunst und DekorationDeutsche Kunst und Dekoration, 20.1907, 331.. W tym samym roku był również na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Mannheim, a rok później został zawieszony na wystawie Kunstschau Wien 1908. W 1910 był częścią wystawy w sali Klimta podczas IX. Esposizione Internazionale di Venezia. Następnie, aż do 1918 roku, obraz nie był pokazywany na żadnej wystawie i wisiał w mieszkaniu Ferdinanda i Adeli Bloch-Bauerów w Wiedniu 4., Schwindgasse 10 (boczna ulica od Prinz-Eugen-Straße w pobliżu Schwarzenbergplatz), kiedy został pokazany w Kunsthaus w Zürichu.