W tamtejszej telewizji wyprodukował swoje pierwsze audycje baletowe rozpoczynające cykl pod tytułem Figury rytmiczne.
W 1965 roku objął w Telewizji Warszawa stanowisko starszego redaktora, ale w dalszym ciągu sporo czasu i uwagi poświęcał autorskim audycjom baletowym, których zrealizował kilkanaście. Na szczególną uwagę zasługuje widowisko baletowo-muzyczne Balety królewskie wystawione w 1966 roku w parku wilanowskim. Ryszard Ostromęcki był pomysłodawcą, autorem libretta i reżyserem tego spektaklu, zorganizowanego przez Stowarzyszenie Polskich Artystów Muzyków. Widowisko, które można było oglądać w godzinach wieczornych przed pałacem w Wilanowie, cieszyło się dużym zainteresowaniem polskich i zagranicznych widzów.
W latach 1968-1969 występował jako aktor w Teatrze Klasycznym w Warszawie. Gościnnie pojawił się jeszcze w 1997 roku na scenie Teatru Starego im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie w spektaklu Iwona, księżniczka Burgunda Witolda Gombrowicza w reżyserii Horsta Leszczuka, w 2000 roku w spektaklu Spaghetti i miecz Tadeusza Różewicza w reżyserii Kazimierza Kutza oraz w 2003 roku w inscenizacji Pieszo Sławomira Mrożka również w reżyserii Kazimierza Kutza.