Franco Carraro (ur. 6 grudnia 1939 w Padwie) – włoski przedsiębiorca, działacz sportowy i polityk, prezes Włoskiego Narodowego Komitetu Olimpijskiego (CONI), Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC) i A.C. Milan, a także minister, parlamentarzysta i od 1989 do 1993 burmistrz Rzymu.
Życiorys Z wykształcenia ekonomista. Zajmował się prowadzeniem działalności gospodarczej w przemyśle tekstylnym i w branży nieruchomości. W młodości trenował narciarstwo wodne, wywalczył m.in. kilka tytułów mistrza Europy (dwa indywidualnie i trzy drużynowo) oraz brązowy medal mistrzostw świata w tej dyscyplinie.
Wieloletni działacz sportowy. Kierował włoską federacją narciarstwa wodnego (1962–1976). W latach 1966–1967 był wiceprezesem, a następnie do 1971 prezesem klubu piłkarskiego A.C. Milan. Pełnił różne funkcje w strukturach FIFA i UEFA, m.in. wchodził w skład komitetów organizacyjnych mistrzostwa świata i kontynentu. Był głównym doradcą (1968–1972) i wiceprezesem (1973–1976) włoskiego związku piłki nożnej FIGC. Trzykrotnie kierował tą organizacją – w latach 1976–1978 i 2001–2006 jako prezes, zaś od 1986 do 1987 jako komisarz. Ostatnią kadencję w 2006 zakończył rezygnacją, która miała miejsce po ujawnieniu skandalu z ustawianiem meczów we włoskiej ekstraklasie (tzw. afera Calciopoli).