Perytecja są zamknięte, zarodniki uwolnić z nich mogą się tylko podczas zwilżenia wodą, które powoduje pęcznienie worków i samorzutne ich uwolnienie. Minimalny opad atmosferyczny wynosi 0,2 mm. Prądy powietrzne mogą przenosić zarodniki nawet na odległość kilkuset m. Zarodniki te na jabłoni dokonują infekcji pierwotnej. Odbywa się to wiosną, często jeszcze przed pękaniem pąków jabłoni. Kolejne fazy uwalniania zarodników następują w fazie zielonego pąka, różowego pąka i podczas kwitnienia. W Polsce odbywa się to do połowy, lub do końca czerwca. Najsilniejsza inwazja następuje w fazie różowego pąka. Przy sprzyjającej pogodzie (duża wilgotność powietrza i odpowiednie warunki cieplne) zarodniki kiełkują, wytwarzając strzępki, które przylegają ściśle do kutykuli skórki liści i enzymatycznie rozpuszczają ją. Od tego momentu rozpoczyna się pasożytnicza faza życia V. inaequalis. Jego grzybnia rozwija się głównie między kutikulą liścia i komórkami jego skórki, ale jej ssawki wnikają pomiędzy komórki miękiszu palisadowego. Grzybnia na zaatakowanych liściach wytwarza bezpłciowo zarodniki konidialne, które na wzniesionych trzonkach konidialnych przebijają skórkę i wystają na zewnątrz liścia. Mają oliwkową barwę, maczugowaty kształt i rozmiary 7–10 × 28–40 μm.