Kiedy w 1964 roku doszło do rozłamu w szeregach KDP pomiędzy dwa obozy, po jednej stronie Mustafy Barzaniego, a po drugiej Dżalala Talabaniego, Ahmed stanął po stronie obozu Talabaniego i wyemigrował razem z nim do Iranu. Tam dalej prowadził gazetę partyjną wydawaną przez zwolenników Talabaniego, skrzydło Barzaniego wydawało swoją wersję. Taki stan rzeczy trwał aż do 1970 roku, kiedy to doszło oficjalnie do ponownego połączenia obu skłóconych obozów. Wtedy również Ahmad wycofał się z życia politycznego. W 1975 pisarz wyemigrował do Wielkiej Brytanii, która udzieliła mu azylu politycznego.
Twórczość
Opowiadania Yadgarî Lawan (1933) Kwêrewerî (1959) Bawik û Kur (1979) Pirsey Şehîd (1980)
Powieści Awat û Nahumêdî (1933, niepublikowane) Jiyan û Xebat (1961, niepublikowane) Herzekarî û Hejarî (1972, niepublikowane) Janî Gel (1972) Dirk û Gul (1991)
Przypisy
Kategoria:Kurdyjscy emigranci polityczni Kategoria:Kurdyjscy pisarze Kategoria:Kurdyjscy politycy Kategoria:Kurdyjscy tłumacze Kategoria:Ludzie urodzeni w As-Sulajmanijji Kategoria:Prozaicy XX wieku Kategoria:Redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2000