Po powrocie z niewoli wstąpił do macierzystego pułku, z którego na początku 1923 został urlopowany, a w grudniu 1923 przeniesiony do rezerwy w stopniu podporucznika. Od 1923 do 1927 studiował na Wydziale Nauk Społecznych i Politycznych Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie, w latach 1927-1929 pracował na macierzystej uczelni jako starszy asystent na seminarium Adama Pragiera. Od 1929 był zatrudniony w Biurze Badań Stosunków Gospodarczych ZSRR, początkowo przy Centralnym Urzędzie Planowania, następnie Ministerstwie Skarbu. W latach 30. pracował na przemian w Ministerstwie Skarbu i Ministerstwie Przemysłu i Handlu. Był członkiem Klubu Gospodarki Narodowej, członkiem redakcji pisma Gospodarka Narodowa (od października 1936 do kwietnia 1937 redaktorem naczelnym tego pisma). W latach 1933–1934 wykładał politykę finansową, przemysłową i handlową ZSRR w Szkole Nauk Politycznych w Wilnie. Publikował także artykuły na temat tego kraju.