II bitwa pod Igołomią − bitwa powstania styczniowego stoczona 4 maja 1863 roku w okolicach Igołomi. Walka toczyła się między oddziałem powstańczym dowodzonym przez kpt. Stefana Malczewskiego a oddziałami rosyjskimi. Starcie zakończyło się przegraną i wycofaniem się powstańców.

Geneza Na początku powstania przedstawiciele Tymczasowego Rządu Narodowego skłonili gen. Ludwika Mierosławskiego do objęcia dyktatury nad powstaniem. Mierosławski się na to zgodził. Jednak nie wykazał się jako dowódca i przegrał dwie bitwy pod Krzywosądzem i pod Nową Wsią. Po tych porażkach powrócił na emigrację. Pozbawiono Mierosławskiego dyktatury, a dyktatorem został gen. Marian Langiewicz, który jednak niezbyt długo porządził. Mierosławski przybył do Krakowa i tutaj przez miesiąc organizował dla siebie wojsko. Planował zorganizować oddział liczący 3-4 tysięcy powstańców. Na ich czele chciał wkroczyć do Kongresówki, żeby odzyskać władzę dyktatorską. Te szacunki okazały się zbyt optymistyczne, bo w rzeczywistości udało się zgromadzić jedynie około 400 ochotników. Petion podaje liczbę 500 powstańców. W trakcie tych przygotowań Austriacy dowiedzieli się o składzie broni. Powstańcy zostali o tym uprzedzeni i to spowodowało decyzję, aby natychmiast wyruszyć do Kongresówki. Ten pośpiech spowodował, że udało się zebrać tylko 153 ochotników.