Służba graniczna Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi.
Strażnica KOP „Polulkiemie” w 1932 ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 9 kilometrów 400 metrów od słupa granicznego nr 289 do 301, a w 1938 pododcinek szerokości 8 kilometrów 340 metrów od słupa granicznego nr 290 do 301.
Sąsiednie strażnice strażnica KOP „Prawy Las” ⇔ strażnica KOP „Grzybina” – 1928 i 1929. strażnica KOP „Prawy Las” ⇔ strażnica KOP „Grzybina” – 1932 strażnica KOP „Prawy Las” ⇔ strażnica KOP „Burniszki” – 1934 i 1938.