Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Służył m.in. w 1 pułku szwoleżerów Józefa Piłsudskiego w Warszawie. W listopadzie 1924 został przydzielony do szwadronu pionierów przy 2 Dywizji Kawalerii w Warszawie na stanowisko młodszego oficera szwadronu. W listopadzie 1925 został przydzielony do macierzystego pułku. Mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku w korpusie oficerów kawalerii. W 1932 roku pozostawał w dyspozycji szefa Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 19. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1939 pełnił służbę w Biurze Inspekcji Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych w Warszawie na stanowisku oficera do zleceń.
Po kampanii wrześniowej służył w Polskich Siłach Zbrojnych. Był dowódcą pociągu pancernego. Po zakończeniu wojny pozostał w Londynie. Później powrócił do kraju.
Szwagrem Mariana Bełcikowskiego był pułkownik WP Tadeusz Zieliński.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia