Przeciwstawiają się także powszechnemu kultowi Boženy Němcovej czy Aloisa Jiráska.

Do miasteczka podchodzą wojska radzieckie, wszyscy są już pewni, że dni Niemców są policzone. Nadchodzi więc czas spodziewanej od dawna rewolucji, co przeczuwają zwłaszcza ludzie młodzi. Na ulicach zaczynają się pojawiać osoby w mundurach dawnych czeskich legionów, z flagami czeskimi, które również wywieszane są z okien, także przez zagorzałych jeszcze kolaborantów. Całością tego ruchu kieruje pułkownik Czemelik – personifikacja wszystkich cech dawnego austriackiego oficera, dla którego biurokracja i ostrożność jest znacznie ważniejsza niż jakikolwiek czyn zbrojny. Z Niemcami wyłącznie pertraktuje, na ulice wysyła nieuzbrojone patrole, aby zapobiegły komunistom zrabować niemiecki pociąg z amunicją. Czeka, aż Niemcy wycofają się sami, bez wystrzałów. Wszystko to jest gorzkim przeżyciem dla pragnących w końcu czynu młodych ludzi. Czują, że dawni prominenci kolaboracji chcą teraz zabłysnąć jako czescy patrioci. Bitwa o miasto w końcu ziszcza się na samym końcu wojny (9 maja), kiedy przyjeżdżają żołnierze SS niechętni kapitulacji.