W latach 1951–1964 rozegrał czterdzieści pięć międzynarodowych spotkań w barwach rumuńskiej reprezentacji, z czego dwadzieścia dwa stanowiły testmecze. Brał udział w przełomowym tournee po Anglii i Walii, gdzie został pierwszym rumuńskim graczem, który zdobył przyłożenie na Twickenham. W 1958 roku został jej kapitanem i rolę tę pełnił – z jedną tylko porażką w czternastu testmeczach – do zakończenia reprezentacyjnej kariery w roku 1964. Podczas jego kadencji kadra przez cztery lata nie doznała porażki w meczach z Francją – zaliczając po dwa domowe zwycięstwa i wyjazdowe remisy – triumf z roku 1960 był jednocześnie pierwszą w historii rumuńskiego rugby wygraną nad jedną z najlepszych drużyn świata. W latach 1965–-1967 był trenerem kadry, prowadząc ją do zwycięstwa w połowie z dziesięciu rozegranych w tym okresie testmeczów.