W czasie pobytu w Paryżu wyjeżdżała z rodzicami do Włoch, gdzie zetknęła się ze sztuką renesansu i architekturą. Odwiedziła Rzym, gdzie zwiedzała muzea i antyczne ruiny. Przebywając w Europie wykorzystała czas na naukę języków, sprawiła sobie też nową garderobę. Powróciła do ojczyzny jako pełna życia partnerka do tańca. Była błyskotliwą i zajmującą rozmówczynią. Nie odznaczała się wielką urodą; miała rude włosy i bardzo jasną skórę, a jej portrety ukazują ją jako osobę dość szczupłą w czasach, gdy w modzie były bujne kształty. Po powrocie poznała Johna Lowella “Jacka” Gardnera, brata Julii Gardner, koleżanki ze szkoły w Paryżu. thumb|left|180px|John Singer Sargent, Portret Isabelli Stewart Gardner (1888) 10 kwietnia 1860 roku Isabella Stewart wyszła za niego za mąż. John Gardner był człowiekiem majętnym. Bogactwa Gardnerowie dorobili się na handlu morskim, a później na inwestowaniu w koleje, kopalnie i młyny. Isabella i John zamieszkali przy 152 Beacon Street w Bostonie po ślubie w Nowym Jorku, a w 1863 roku Isabella urodziła pierwsze dziecko, syna. Zmarł on w ciągu dwóch lat na zapalenie płuc. Isabella poroniła wkrótce potem, a lekarze zalecili obojgu małżonkom wyjazd za granicę w celu powrotu Isabelli do zdrowia i odzyskania przez nią dobrego samopoczucia.