Nazwa Sklawinów pojawiła się w VI w. n.e. w dziele teologicznym Pseudo-Cezariusza z NazjanzuSłownik starożytności słowiańskich: encyklopedyczny zarys kultury słowian od czasów najdawniejszych, Tom 4. Używali jej również Jordanes w swojej Kronice i Prokopiusz z Cezarei. Jordanes pisał, że ludy słowiańskie: pochodzą z jednej krwi i występują obecnie (VI w.) pod trzema nazwami: Wenedów, Antów i SklawinówJ. Skowronek – Historia Słowian południowych i zachodnich, s. 16. Od początku VI wieku kronikarze greccy coraz częściej wspominają o Sklawinach ze względu na ich rosnący napór na Półwysep Bałkański. W VII w. o Sklawinach "zwanych Winedami"Człowiek pewien imieniem Samo, rodem z państwa Franków, z obwodu Senonagus, pociągnął za sobą wielu jeszcze kupców i podążył dla handlu do Sklawów, zwanych Winedami, Autor Fredegar, Dziejów Franków (księga IV w rozdziale 48) tłum. w Marian Plezia Greckie i łacińskie źródła do najstarszych dziejów Słowian, Część 1 s. 128 wspomina Fredegar, opisując powstanie państwa SamonaTerytoria nad środkową Łabą i Soławą, po części zajmowane do 595 przez wspomnianych [germańskich] Warnów, zostały skolonizowane zapewne jeszcze na przełomie VI i VII w., skoro w 631 r.