Królowej Jadwigi w Sanoku 31 sierpnia 1934 została przeniesiona w stan spoczynku.

W okresie zaborów była zaangażowana w działalność na rzecz odzyskania niepodległości. Był członkinią założycielką Towarzystwa Szkoły Ludowej, należała do koła TSL w Sanoku zarówno w okresie zaborów (zasiadała w wydziale, pełniła funkcję sekretarza, w tym koła pań TSL), jak i w niepodległej Polsce, pełniąc funkcję bibliotekarza. Sprawowała mandat radnej rady miejskiej w Sanoku. Była jednym z założycieli stowarzyszenia Towarzystwo Młodzieży Polskiej „Znicz” w Sanoku, powołanego 17 lipca 1904. Należała do sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”: 1906, 1912, od 1920 do 1939 oraz zaangażowała się w próbę reaktywacji „Sokoła” w 1946. Kierowała kursami wieczorowymi oświaty pozaszkolnej. 29 listopada 1910 została wybrana do wydziału Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Sanoku. Była także aktywistką oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża. W latach 20. zasiadała w zarządzie ekspozytury powiatowej w Sanoku Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów. W 1936 z okazji „XIII Tygodnia L.O.P.P.” Zarząd Okręgu Wojewódzkiego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej we Lwowie przyznał Jej dyplom zasługi (1936).