Order Alberta lub Order Albrechta (niem. Albrechts-Orden) – czwarty order Królestwa Saksonii, ustanowiony w 31 grudnia 1850 przez króla Fryderyka Augusta II na cześć księcia Albrechta Odważnego, założyciela linii albertyńskiej dynastii Wettynów. Nadawany za cywilne cnoty obywatelskie oraz zasługi w dziedzinie nauki i sztuki, później również za zasługi wojskowe (z mieczami).
Zniesiony w 1919 wraz ze wszystkimi innymi niemieckimi odznaczeniami państwowymiKonstytucja weimarska z 11 sierpnia 1919 w artykule 109 pkt 4 i 5 znosiła możliwość nadawania orderów i odznaczeń przez państwo niemieckie, a jednocześnie zabraniała obywatelom Niemiec przyjmowania jakichkolwiek tytułów i orderów obcych rządów (patrz: Die Verfassung des Deutschen Reichs ("Weimarer Reichsverfassung") vom 11. August 1919).
Podział orderu w 1919: Krzyż Wielki, Krzyż Komandorski I Klasy, Krzyż Komandorski II Klasy, Krzyż Oficerski, Krzyż Kawalerski I Klasy, Krzyż Kawalerski II Klasy, oraz dodatkowo: Krzyż Alberta (srebrny), Medal Orderu Alberta (złoty).
Wielcy Mistrzowie orderu: Fryderyk August II Wettyn (1850–1854), Jan Wettyn (1854–1873), Albert I Wettyn (1873–1902), Jerzy I Wettyn (1902–1904), Fryderyk August III Wettyn (1904–1919).
Odznaczeni
Uwagi