Tomasz Wierzbicki (ur. 5 kwietnia 1827 Suchodoły koło Lublina, zm. 2 czerwca 1896 Paryż) – polski pułkownik powstania styczniowego, uczestnik powstania węgierskiego i wojny krymskiej.
Tomasz Wierzbicki herbu Nieczuja urodził się w 1827 w Suchodołach, w parafii Fajsławice, jako syn Antoniego i Teresy z Błażowskich. Był właścicielem majątku Suchodoły (powiat krasnostawski). Dobra te zostały mu jednak skonfiskowane, prawdopodobnie za udział w Wiośnie Ludów. W młodości odbył służbę w armii carskiej, gdzie uzyskał stopień podporucznika. Po wybuchu powstania na Węgrzech dołączył do walczących. Został adiutantem gen. Józefa Bema i walczył u jego boku w Siedmiogrodzie. Awansował tam do stopnia majora. Został też odznaczony powstańczym węgierskim Orderem Zasługi Wojskowej III klasy. Po upadku powstania schronił się na terytorium tureckim, gdzie przez pewien czas był internowany.
W czasie wojny krymskiej jako major dowodził 2 sotnią Pułku Kozaków Sułtańskich. Jego pododdział odznaczył się w bitwie pod Kalafalem w maju 1854 r., a on sam w starciu pod Słobozią. Zimą 1855-1856 r. znalazł się na Krymie, gdzie walczył w okolicach Symferopola i Bachczysaraju. Za swe zasługi wojenne otrzymał Order Medżydów 1 klasy.